Yoğurda Katılan Jelatin Nedir? Bir Yudum Hayat
Bugün yine mutfakta kaybolduğum bir gündü. Kayseri’nin sokakları, soğuk ama bir o kadar da sıcak hissettiriyor. Her adımda gelen o tanıdık kış rüzgârı, hep bana bir şeyleri hatırlatıyor. Bir yandan da, gözlerim mutfak masasında, önünde duran yoğurt kasesinde. Ama bugün o yoğurt hiç de sıradan değil. İçinde, her şeyin başlangıcı ve bitişi gibi, tuhaf bir şekilde bir madde var: Jelatin. İçsel bir ses, “Yoğurda katılan jelatin nedir?” diye sormama neden oldu. Ama aslında soruyu soran, sadece bir merak değildi. Hayatımda yaşadığım bir kırılma anını hatırladım.
Hayal Kırıklığı: Bir Günün Sonunda
Geçen yıl, annemin o sıcak mutfağında geçirdiğim saatleri hatırlıyorum. Her şeyin başı annemin mutfaktaki maharetli elleriydi. Kayseri’de büyümek demek, mutfakta sürekli bir şeyler pişen bir evde olmak demekti. Annem bana her zaman, “Ellerinle yoğurt yap, gözlerinden anlayabilirim, ne kadar sevgini katmışsın.” derdi. O gün, yoğurt yaparken bir şeyler eksikti. Belli ki tarifin içine kattığımız bir şey yanlıştı. Neydi o eksik parça? Biraz hayal kırıklığı. Hatta biraz da bir şeyleri yanlış yapmanın verdiği pişmanlık.
Bir süre sonra annem, “Belki jelatin eklemelisin,” dedi. Jelatin… O anda, “Neden jelatin?” diye düşündüm. Yoğurt benim için o kadar doğal, saf bir şeydi ki, ona bir şey katmak, bir şey değiştirmek hiç hoşuma gitmedi. Ama annemin bakışında bir güven vardı. Jelatin, yoğurdun dokusunu değiştirebilir, onu daha kremsi ve pürüzsüz hale getirebilirdi, dedi.
O an, içinde bulunduğum o kırılgan ruh haliyle, “Neden olmasın?” dedim. Bir şeyleri değiştirmek, hatta bir şeyleri eklemek zorundaydım. Belki de bir tür yeniden başlama zamanıydı. Hem de hayatta, geçmişte kaybettiğim o güveni ve bağlılığı geri kazanmak için.
Heyecan: Bir İlk Kez
İlk defa jelatin eklemek, beni biraz heyecanlandırmıştı. “İşte bir şeyleri değiştirme vakti,” dedim kendi kendime. Belki de doğru zamanı bekliyordum. O an, mutfakta annemin bana verdiği güveni, sevgiyle birleşen o derin bağını hissettim. Jelatin nedir ki, dedim, yalnızca yoğurdu daha pürüzsüz yapacak, ama anlamı başka şeylerdi.
Jelatin ekledikten sonra, bir yudum yoğurt aldım. Yumuşacık, kremamsı bir doku. Bu, bir şeylerin değişmeye başladığının habercisiydi. Yoğurt, hayat gibi; bazen üzerine eklediğimiz şeylerle şekil alır. Bazen eklediğimiz bir parça madde, her şeyin anlamını değiştirir. Beni bu kadar etkileyen şey belki de şuydu: Jelatin, içindeki o duygusal eksiklikleri dolduruyordu. Hani bazen insanlar hayatlarına yeni bir şey eklerler, belki bir parça umut, belki biraz güven, ama en önemlisi değiştirmek. Ve bunu denemek.
Bir şeyin eksik olduğu her zaman hissedilir, değil mi? O eksik parça ya da madde, bir anda değişimi başlatabilir. O an, biraz daha mutlu olabilirdim, çünkü o eksiklik ve soruyu sormak, beni farklı bir yere taşımıştı. İnsanın bazen kendi yaşamına jelatin eklemesi gerekir, yani bir şeyleri farklı görmek, farklı düşünmek için.
Umut: Bir Değişim
O gün mutfakta geçirdiğim saatler, hayatıma dair çok şeyi değiştirdi. Yalnızca yoğurt değil, yaşamımda eksik olan her şeyin yerine bir şeyler ekledim. Jelatin, aslında sadece yoğurdu değil, içimdeki boşlukları da doldurmuştu. Herkesin hayatında, o eksik olan şeylerin neler olduğunu keşfetmesi gerek. Bir adım atmak ve biraz cesaret etmek, bazen bir değişimin ilk adımıdır.
Hayatta en değerli şeylerin aslında en basit anlarda saklı olduğunu fark ettim. Belki de ben, yalnızca yoğurdu değil, kendimi de şekillendirmek istiyordum. Bazen sadece bir şeyin dokusunu değiştirmek, ona derinlik katmak, hayatı farklı bir açıdan görmekle başlar.
Günler geçtikçe, o yoğurdu yediğimde, hala içimde bir değişim olduğunu hissediyorum. Belki jelatin nedir? sorusunun cevabı bu kadar basit değildir. Ama o gün, ben değiştirmeyi öğrenmiştim. Ve bazen hayat, sadece bir dokunuşla, bir ekleme ile bambaşka bir şeye dönüşür.
Sonuç: Hayatın Dokusunu Şekillendirmek
Yoğurda katılan jelatin, aslında yaşamın anlamını taşır. İçine kattığımız her şey, bize yeni bir tat verir. O eksiklik, bazen hayatın kendisidir ve bizim yapmamız gereken, ona uygun bir şeyler eklemektir. Ne olduğunu bilemediğimiz şeyleri eklemek, bazen hayatın gerçekten istediğimiz şekli almasını sağlar.
Ve belki de en güzeli, bazen bir şeyin dokusunu değiştirmek, ona hayat katmak, bize de umut verir. O yoğurt, sadece basit bir tat değildi. O an, hayatta eksik olan ne varsa, bir araya getirdiğimizde, en güzel formu bulduğumuzu fark ettim.